(The Turkish Post) – ASYA TÜRKALİ
15 Temmuz gecesi Akıncı Üssü’nde kursiyer teğmen olarak bulunan Murat Çakır’ın annesi Sevinç Çakır, yaklaşık on yıldır oğlunun özgürlüğü için mücadele ediyor. Çakır, oğlunun darbe girişimine katılmadığını, yalnızca eğitimine devam ettiği için Akıncı Üssü’nde bulunduğunu savunuyor. İki buçuk yıldır Adalet Bakanlığı önünde adalet nöbeti tutan Çakır, “Adalet herkes için olsun” çağrısı yapıyor.
The Turkish Post okurlarını, Sevinç Çakır’ın röportajıyla baş başa bırakıyoruz…
1. Sevinç Hanım, öncelikle Murat Çakır’ın 15 Temmuz gecesine nasıl geldiğini anlatır mısınız?
Oğlum o gece orada olmayı seçmedi. Devam eden kursu nedeniyle görev yerinde bulunmak zorundaydı. Murat, sorumluluk alması gereken görevine henüz atanmamış, kursiyer teğmen bir askerdi ve eğitimine devam ediyordu. Murat Ankara’da büyüdü. Çankaya Anadolu Lisesi’ni kazandı. Başarılı bir öğrenciydi. Daha sonra Kocaeli’nde Makine Mühendisliği bölümünü kazanmasına rağmen askerliği tercih etti. Çok disiplinli, çalışkan ve hedefleri olan bir çocuktu. Henüz 24 yaşındayken hayatı bir gecede değişti.
2. Murat’ın eğitim ve spor hayatından da söz eder misiniz?
Murat eğitim hayatı boyunca kendisini geliştirmeye çalışan bir çocuktu. Hava Harp Okulu eğitiminden sonra İstanbul Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü’nden mezun oldu. Aynı zamanda lisanslı sporcuydu. Pentatlon başta olmak üzere farklı spor dallarında Türk Ordusu’nu temsil etti. Hentbol, voleybol, pentatlon ve basketbol gibi altı farklı branşta yarıştı. Çok sayıda derece ve madalyası var. Extreme spor branşında bir dünya birinciliği ve iki dünya ikinciliği elde etti. Cezaevine girdikten sonra bile eğitiminden vazgeçmedi. Uluslararası İlişkiler bölümünü tamamladı. Arapça İlahiyat Fakültesi’ni bitirdi. İngilizce ve Arapça sınavlarına girdi; İngilizceden 71, Arapçadan 84 puan aldı. Cezaevinde hafızlığını da tamamladı. Şimdi kitap yazmaya devam ediyor.
3. Murat, Akıncı Üssü’nde ne kadar süredir bulunuyordu?
Yaklaşık iki yıla yakın Akıncı Üssü’nde bulundu. 2012 yılında İstanbul Florya’daki Hava Harp Okulu’ndan mezun olduktan sonra İzmir Çiğli’de pilotaj eğitimine başladı. 2016 yılının Haziran ayında ise F-16 pilotu kursiyer teğmen olarak Ankara Akıncı Üssü’nde eğitimine devam ediyordu. 15 Temmuz gecesi de bu nedenle oradaydı.
4. O gece Murat’la iletişim kurabildiniz mi?
Hayır. O gece bir tatbikat olduğunu biliyoruz. Telefonu kapalıydı, şarjı da yokmuş. Telefonların toplandığını ve televizyonların kaldırıldığını sonradan öğrendik. Oğlum ve diğer kursiyerler ne olduğunu bilmiyorlardı. Silah kullanmadıklarını, dışarı çıkmadıklarını ve sabaha kadar beklediklerini söylüyor. Murat sabah eve geldiğinde arabasının radyosundan darbe haberlerini duymuş. Ben de televizyondan olayları takip ediyordum. Oğluma “Ne oldu?” diye sordum. Bana, “Anne, biz hiçbir şey yapmadık, haberimiz yok” dedi.
5. Murat ne zaman gözaltına alındı?
Darbe girişiminden yaklaşık 12 gün sonra ifadesi alınmak üzere çağrıldı. O zamana kadar kendi evimizdeydi. Komutanlarının bilgisi ve denetimi dahilinde ikamet ediyordu. Bize “Sadece bilgi vereceğim.” diyerek gitti. Fakat bir daha eve dönemedi. Yaklaşık 15 gün gözaltında tutuldu ve ardından tutuklandı.
6. Hakkındaki suçlama neydi?
İddianamede darbenin planlayıcısı olmakla suçlandı. Ben bir anne olarak bunu kabul edemiyorum. Çünkü Murat’ın o geceki konumunu, eğitim durumunu ve diğer kursiyerlerin durumunu birlikte değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. Toplam 78 kursiyer teğmen vardı. Ben hep şunu söylüyorum: Eğer o kalkışma iki hafta sonra olsaydı, belki de bunların hiçbiri yaşanmayacaktı. Oğlum görevine atanmış, başka bir birlikte ve başka bir şehirde olabilirdi.
7. Mahkeme süreci nasıl ilerledi?
Dava yaklaşık üç buçuk yıl sürdü. Murat sadece bir kez savunma yapabildi. Sonunda “vicdani kanaat” gerekçesiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildi. Beni en çok düşündüren konulardan biri de mahkeme gerekçesinde komutanlarının verdiği emirlere uyduğunun belirtilmesiydi.
8. Bu ifadeye itirazınız nedir?
Askerlikte komutan emrine uymak bir zorunluluktur. “Mesaiye devam edin” denilmişse çocuklar da kalmış. Eğer suç, verilen emre uymaktan kaynaklanıyorsa, o emri verenlerin de aynı şekilde değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Benim itirazım burada. Emre uyan çocuklar ceza aldı.
9. Sonrasında hukuki süreç nasıl devam etti?
Verilen cezalar 2 Haziran 2022’de istinaf tarafından, 18 Aralık 2023’te ise Yargıtay tarafından onandı. Anayasa Mahkemesi’ne yapılan bireysel başvurumuz da reddedildi. Şimdi dosyamız Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde. Biz yine de adaletin bir yerlerde yaşadığına inanmak istiyoruz.
10. Adalet nöbetiniz sırasında size destek verenler oldu mu?
Evet. Farklı siyasi partilerden milletvekilleri, siyasi parti genel başkanları ve sivil toplum kuruluşları ziyaretimize geldi. Saadet Partisi Genel Başkanı Mahmut Arıkan ile Necmettin Çalışkan ve Birol Aydın; DEVA Partisi’nden Mustafa Yeneroğlu, İdris Şahin ve Mehmet Emin Eken; DEM Parti’den Ömer Faruk Gergerlioğlu, Ferit Şenyaşar, Mithat Sancar ve Cengiz Çandar destek ziyaretlerinde bulundu. Ayrıca AK Parti’nin eski kurucularından Kemal Albayrak, Liberal Parti Genel Başkanı Zübeyir Gülabi ve Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu da Adalet Bakanlığı önünde ziyaretimize geldiler.
11. Adalet Bakanlığı önünde neden özellikle sloganlar kullanıyorsunuz?
Çünkü bazen bir annenin söyleyebileceği en kısa cümle, yaşadığı acıyı en iyi anlatan cümledir. Pankartlarıma yazdığım her slogan aslında benim adalet talebimin bir parçası. “15 Temmuz’u kim yazdıysa, müebbeti o yatsın!”, “Oğlumu istiyorum!”, “Oğlumun suçunu arıyorum!”, “Ya oğluma özgürlüğünü verin ya da suçunu söyleyin!”, “Kursiyer teğmenlere özgürlük!” Ben bunları yalnızca oğlum için söylemiyorum. Hak arayan herkesin yanında olmaya çalışıyorum.
12. Bir anne olarak bütün bu süreçte sizi ayakta tutan şey ne?
Oğlumun suçsuz olduğunu bilmenin vicdani rahatlığı var. Ama büyük bir haksızlığın kurbanı olduğunu düşündüğüm için de içim rahat değil. On yıl oldu. Umut etmek istiyorum ama kolay değil. Bazen insanın en büyük gücü, çocuğuna olan inancı oluyor. Ben oğluma inanıyorum.
