(The Turkish Post) – Türkiye’nin çam balı üretiminde önde gelen merkezlerinden biri olan Muğla’da, iklim şartlarının elverişli seyretmesiyle üreticiler kovanlarını Yatağan’ın Kozağaç bölgesindeki çam ormanlarına taşıdı.
Sabahın erken saatlerinde mesaiye başlayan arıcılar, kovanlardan petekleri çıkararak sağım çadırlarında bal ekstraksiyon (özütleme) işlemi yapıyor.
Bal sağım mesaisinin hava sıcaklığına bağlı olarak gelecek haftalarda da devam etmesi bekleniyor.
Bölgede 50 yılı aşkın süredir arıcılık yapan 71 yaşındaki Sabri Akkır, AA muhabirine, bu yılın bal hasadına başladıklarını söyledi.
Kendisine ait 400’e yakın kovan olduğunu ifade eden Akkır, “Bu, çok zor bir iş. Bizler bu işi yapıyoruz ancak maalesef genç nesil bu işi yapamıyor. Ben bu işi ailemle birlikte yapıyorum. Yaylalara gidiyoruz. Çok uzak bölgelere gitmiyoruz. Günlük 25-30 teneke bal alıyoruz.” dedi.
Her gün vücudunu onlarca arının soktuğunu dile getiren Akkır, şöyle konuştu:
“Vücudumuz arı sokmasına alışmış. Alerjimiz yok. Beni günlük 150’ye yakın arı sokuyor. Biraz romatizmaya, siyatiğe de iyi geliyor. Alerjin varsa tehlikeli oluyor. Yapacak bir şey yok. Alerjisi olanın kendisine dikkat etmesi gerekiyor. Gündüz çalışıp akşam bal hasadını aldığımızda bütün yorgunluk bitiyor. Rahat bir uyku uyuyoruz.”
“Günde 200’e yakın arı sokuyor”
Bölgeye Dalaman’dan gelen gezgin arıcı 43 yaşındaki Muhammet Çepel ise baharda Konya’ya eylül ve ekimde de Yatağan’a geldiklerini belirtti.
Çepel, “Dededen, babadan kalma. Zor bir meslek. Sıcakta arı saldırıyor ve biraz sıkıntı oluyor. 300 kovan arımız var. Günde 200’e yakın arı sokuyor ama alıştık. Sinek ısırığı gibi geliyor artık.” ifadelerini kullandı.
“Arı görmeden duramıyoruz”
Arılarla küçüklükten bu yana hep bir arada olduğuna işaret eden Çepel, “Arıları sürekli gördüğümüz için artık bizde bir hastalık haline geldi. Arı görmeden duramıyoruz, burada stres atıyoruz. Biz sadece bal değil, baharda polen, arı ekmeği üretiyoruz. Sezon sonunda da bal çalışıyoruz.” diye konuştu.
Arıcı Ziya Aslanpay da çam mevsimi gelince bölgeye geldiklerini, zor da olsa ailesiyle mesleğini gece ve gündüz demeden sürdürmeye çalıştıklarını ifade etti.
Ülke ekonomisine katkıda bulunmaya çalıştıklarını anlatan Aslanpay, “Çocukluğumda başladım ama 2008’den bu yana hep bu işle uğraşıyorum. Zor bir iş, evini terk edip gidiyorsun, buralarda kalıyorsun.” değerlendirmesini yaptı.
