(The Turkish Post) – Oyuncu Elçin Sangu, Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan CHP’nin Cumhurbaşkanı Adayı ve İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu’na yönelik suçlamalara tepki gösterdi.
Sangu, İmamoğlu hakkında 27 Ekim’de “casusluk” suçlamasıyla yeniden tutuklama kararı verilmesinin ardından medyadaki çarpık habercilik anlayışını eleştirerek, “Bir insan hem seçimde yolsuzluk yapmış, hem diploması sahte, hem hırsız, hem casus olabilir mi?” dedi.
Sosyal medya hesabında paylaşım yapan Sangu, medyanın dilinin manipülatif hale geldiğini vurgulayarak şu ifadeleri kaydetti:
“Bu satırları, kendini sağduyulu olarak tanımlayan ama bu çarpık medya düzenini farkında olmadan besleyen herkese yazıyorum. Siz başka ortamlarda “özgür basın, tarafsız haber, daha adil bir ülke” istemiyor musunuz? Peki hayalini kurduğumuz ülkenin haberciliği, gazeteciliği, medyası bu mu olmalıydı?
Bugün haberin yerini dedikodu aldı. Gazeteciliğin yerini linç, gerçeğin yerini kurgulanmış algılar aldı. Kelimeler artık doğruları aydınlatmak için değil, karanlığı daha inandırıcı göstermek için kullanılıyor.
“BUNLARA ALIŞMA. NORMALLEŞTİRME. PARÇASI OLMA”
Siz o haberleri okurken, o çirkin başlıklara tıklarken, aslında farkında olmadan bu çürümenin bir parçası oluyorsunuz. Sorun bir kişi değil; sorun bu zihniyet. Bu zihniyet öyle bir zihniyet ki, halkı yavaş yavaş manipülasyonla uyuşturuyor, vicdanı susturuyor, gerçeği magazinleştiriyor. Birkaç tık fazla almak, biraz daha görünür olmak uğruna insan onurunu yok sayıyor.
Ve işte tam da bu yüzden, aklımızla alay edercesine aynı kalıplar tekrar ediyor. Gerçekler çarpıtılıyor, yalanlar normalleşiyor. Bir insan hem seçimde yolsuzluk yapmış, hem diploması sahte, hem hırsız, hem casus olabilir mi? Olabiliyor, çünkü medya buna zemin hazırlıyor. Siyasette, sanatta, ekranda; her yerde aynı zihniyet dolaşıyor: Kişisel çıkar için başkalarına zarar vermek.
Bana defalarca “Sus, kariyerine zarar verir” dediler. Evet, belki verir. Ama bu zihniyeti kökünden söküp atamayacaksak, o kariyerin, o ekranların, o manşetlerin hiçbir anlamı yok. Bunlara alışma. Normalleştirme. Parçası olma.”
