(The Turkish Post) – KAMİL ASLAN
Türk futbolu yıllardan beri, bir ileri bir geri gidip geliyor. Gelinen süreç itibariyle yerinde sayıyor. Avrupa futbolunun zirve yaptığı dönemde, ülkemizde mali yapılar, sportif işlemler, transferler ve yönetim süreçleri maalesef bir konfora kavuşamadı. Bunun yaşanmasında tabii ki, kulüpleri iş adamlarının yönetmesinin etkisi büyük. Kulüp başkanları kendi şirketlerinin zarar açıklamaması için gece gündüz mali tablo denetlemesi yaptırırken, yönettikleri kulüpleri ise milyar liralık borç kıskacında. Başakşehir Futbol Kulübü ile Sivasspor gibi takımları dışarı tuttuğumuzda borcu olmayan ve herhangi bir banka ile borç anlaşması olmayan kulüp yok gibi. Buradan hareketle sadece dört büyük takımın toplam borcu 23 milyar lirayı buluyor. Futbolcu maaşları ve ekstra giderleri düşündüğümüzde bu rakama her geçen gün yenileri ekleniyor. Aslında Avrupa’da olsa bu takımları ya borcuyla birlikte satılır ya da kapısına kilit vurulur. Ancak taraftar baskıları ve siyasetin takımları bir amigo alanı olarak düşünmesinden dolayı kulüpler mevcut borçlarıyla yüzdürülmeye devam ediyor. Geminin karaya ne zaman oturacağı ise merakla bekleniyor.
Şimdi gelelim asıl konumuza… Takımlar yıl içerisinde milyon Eurolar harcıyor yıldız oyuncuları kadrolarına katmak için. Bunu da büyük oranda sağlıyorlar. Fenerbahçe, Galatasaray ve Beşiktaş özellikle bu dönemde kasalarından kim daha fazla para saçacak diye yarışıyor adeta. Çoğunlukla da bunda başarılı oluyorlar. Hele bir de işin içine uzman futbolcu menajerleri girdiğinde paralar adata sokağa saçılıyor. Yıldız diye lanse edilen futbolcular imza parası ve sözleşmenin ardından sahada yürüyor sanki. Sonra taraftarlar baskı yapınca, yönetim yeni transfer yapmak için yeniden borç bulup yeni imzalara kapı aralıyor. Ne var ki alınan oyuncular sportif başarı için transfer edilmiş olsalar da kariyerlerinin sonunda ülkemize geldiklerinden dolayı maalesef sadece para yiyip tatil yapıyorlar. Uzun vadeli ve nakit anlaşma yapıldığından dolayı da kulüplerin elleri kolları bağlanıyor. Bu zafiyeti bildiklerinden dolayı da futbolcular el ense yatmaya devam ediyor. Vergisini de kulüplerin ödemesi düşünüldüğünde dört yıldızlı bir tatil tadından yenilmiyor.
TRANSFERE HARCANAN 30 MİLYON EURO!
Bu hafta Türk takımları Avrupa’da nal topladı. Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş rakiplerine yenildi. Galatasaray son iki maçında da Alman devi Bayer Münih’e mağlup olmaktan kurtulamadı. Her ne kadar temsilcimiz başarılı bir oyun ortaya koymuş olsa da sonuç mağlubiyet olduğu için düşünmeye bile gerek kalmıyor. Nitekim tarih sadece kazananları yazıyor. Kaybedenlerin başarısı çok da önemli görülmüyor. Bu açından bakıldığında, Sarı-kırmızılı ekip, büyük hedeflerle girdiği 2023-2024 sezonunda kadrosunda ciddi bir değişime imza atmıştı. Kadrosuna kattığı yıldız oyuncularla Avrupa futbol kamuoyunun dikkatini çekmişti. Birinci transfer ve tescil döneminde 14 oyuncuyla sözleşme imzalamıştı. Crystal Palace’dan Fildişi Sahilli yıldız Wilfried Zaha, Chelsea’den Faslı Hakim Ziyech, Tottenham’dan Fransız orta saha Tanguy Ndombele ile Kolombiyalı stoper Davinson Sanchez, Leipzig’den İspanyol sol bek Angelino, Shakhtar Donetsk’ten Brezilyalı kanat Tete, Bayer Leverkusen’den Türk asıllı Alman Kerem Demirbay, Birleşik Arap Emirlikleri temsilcisi Al-Nasr’dan ise Demokratik Kongolu Cedric Bakambu’yu almıştı. Buna bir de kiralık olarak forma giyen Arjantinli yıldız Mauro Icardi’nin bonservisinin alınması dahil edildiğinde takımın kasasından yaklaşık 30 milyon Euro bonservis bedeli çıkmıştı. Menajer ücretleri ve maaşları da dahil ettiğinizde bu rakam neredeyse 55-60 milyon Euroya yükseliyordu. Ne var ki büyük ümitlerle alınan yıldız oyuncular sahada hiç olmadılar. Mauro Icardi hariç. Arjantinli yıldız sezon boyunca takımı tek başına sırtladı adeta. Ama onun da enerjisi ve fizik kapasitesi tükendi. Aslında çevresinde mumya gibi dolanan yabancı oyuncular onun moralini bitirdiler. Şampiyonlar Ligi’nde gruplardan çıkmasına kesin gözüyle bakılan temsilcimiz sorumsuz oyuncular yüzünden artık turu zora soktu gibi. Okan Buruk’un aylardan beri verdiği mücadele ve çaba da yetersiz kaldı. O da biliyordu ki, doymuş bir oyuncuyu oynatmak zordu. Davinson Sanchez, Wilfried Zaha, Hakim Ziyech, Fransız orta saha Tanguy Ndombele, Angelino ve Cedric Bakambu gibi isimleri takımlarında görmek büyük bir onurdu taraftarlar için. Ancak önemli olan o oyuncuların enerjilerini sahaya yansıtmaktı. Ne var ki, Galatasaray önceki yıllarda olduğu gibi yine menajerlerin oyununa geldi maalesef. Yüksek imza paraları ve yüksek maaşlarla ülkemize getirilen yıldız oyuncular Sarı Kırmızı takımın Avrupa’da başarılı olması için hiçbir şey yapmadı. Hatta Tanguy Ndombele sanki takımla ve taraftarla dalga geçer gibi, sahada yürüdü. 90 kiloya gelmiş bir oyuncunun oynaması ne mümkündü. O da zaten oynamadı. Sadece yürüdü. Birkaç adım sonra da enerjisi bitti. Kulübeye bakıp durdu dakikalarca.
TRANSFERLERİ YÖNETİCİLER Mİ MENAJERLER Mİ YAPIYOR?
Şimdi sorun şu… Kim ya da kimler bu oyuncular Galatasaray’a pazarladı? Kulüp sportif işleri ya da sağlık birimi bunların raporlarını hiç mi kontrol etmedi? Oynayıp oynamadığını takımla uyumunu hiçbir yönetici kontrol etmedi? Yoksa sadece menajerlere güvenip, taraftarı heyecanlandırmak için mi transferler yapıldı? Yanıt çok açık. Spordan anlamayan yöneticiler ne yazık ki, kulüplerin paralarını yine cesurca harcadı. Kaybeden sadece umutlar olmadı. Koskoca Galatasaray’ın Fenerbahçe’nin ve Beşiktaş’ın geleceklerine bir darbe daha vuruldu. Bilançolarına kocaman bir çizik daha çekildi. Belki birkaç yıl sonra takımların kasasında bir kuruş nakit kalmayacak. Hesabını da hiçbir yönetici vermeyecek. Ancak yöneticiler hiçbir sorumluluk almadan gezmeye devam edecek.
